3 Escribimos biografias
Hugo Chávez
Hugo Chávez nació en Sabaneta el 28 de julio del 1954 y murió ayer , día 5 de marzo del 2013 a los 58 años . Fue un militar y un político venezolano , también presidente de la República Boliviana de Venezuela desde el 2 de febrero de 1999 hasta ayer mismo . Hugo Chávez se casó dos veces . La primera mujer con la que se casó se llamaba Nancy Colmenares ; con ella tubo 3 hijos . La segunda vez que se casó , fue con Marisabel Rodrígez la madre de su última hija .
En 1992 encabezó un golpe de estado contra el presidente Carlos Andres Pérez , fracasó y Chávez fue detenido . Más tarde el presidente Caldera le perdonó y empezó su vida política fundando el Movimiento V República ( 1997 ) . En el año 1998 y en el 2000 fue elegido presidente. En abril de 2002 sufrió un golpe de estado que fue fallido . En el 2004 se celebró una votación para echar a Chávez , pero salió victorioso . En el 2006 fue reelegido para la presidencia . Desde estas épocas la gente ama a Hugo en su país ; pero como tantos que lo aman hay otros tantos que lo odian .
2 Relatos en primera persona
O
Paporrubio Europeo
Ola queridos compañeiros , vou
falarvos un pouco de mi :
Eu chámome Paporrubio Europeo pero os
expertos chámanme Erithacus rubecula e mido aproximadamente 14 Cm e
peso de 16 a 22 g . Teño moitos cores distintos como marrón ,
branco , alaranxado e sobre todo roxo , un roxo moi forte e vivo .
Durante todo o ano vivo no centro de Europa . Son atrevido ,
sociable e curioso . O meu canto e moi bonito e parecido ao do
reiseñor . Miñas plumas tanto como as das femias son semellantes .
As femias so cantan en inverno . Eu aliméntome de vermes , larvas ,
arañas , insectos , baias e formigas . Aniño nas árbores , sobre
todo sotos , tamén vivo en bosques , hortos , parques e xardíns .
Poño entre 3 e 6 ovos , que son de cor branco , e as crías
abandonan o niño aos 14 días de nacer . Hai 3 millóns de parellas
en España da miña especie . Podo ser migrador ou sedentario
dependendo do lugar xeográfico no que me encontre .
Quería falarvos dun tema moi
importante para min ; A LIBERDADE . É moi importante que se algún
me ve a min ou algúns dos meus amigos no bosque non nos capturedes
porque vivimos moi ben en liberdade . Tampouco destruades niños
porque é o lugar onde están as nosas crías . Nos , axudamos ao
ecosistema controlando a poboación de insectos ; o que quero dicir e
que nos somos tan importantes como vos , e se nos respectades e non
contaminades o noso ecosistema todos podemos vivir en paz .
Expresión oral y escrita : Los monólogos Expresamos Sentimientos
Cualquier otro texto y sentimiento me habría valido para el texto que hoy os voy a relatar . Yo e elegido la tristeza ya que este sentimiento es uno de los que más nos marca . E elegido este sentimiento ya que el texto trata de cuando murió trágicamente mi querido abuelo .
Cando era pequeña ( tenía 3 años ) y vivía en Madrid , todos los días iba a parbulitos , luego me iba a casa con mi mamá . Comíamos , me echaba la siesta y luego nos íbamos a merendar a casa de los abuelos , que vivían muy cerca . Todos los días era lo mismo , pero un día algo cambió . No fue un día como todos . Ese día no fui al cole ya que nadie me podía ir a buscar .Mamá y papá se fueron y no sabía a donde . Al instante pensé que me iba a quedar en casa de la abuela y el abuelo , pero no fue así . Me dejaron en casa de María del Mar la abuela de Andrea , mi prima pequeña . Eso me extraño bastante . Luego papá y mamá me recogieron y comimos más tarde de lo normal . El día fue raro ya que , ni baje al parque , ni vi a mis abuelos y dormí demasiado . Después de cenar mamá y papá me acompañaron a la cama . En mi habitación me explicaron porque el día fue tan extraño , que le pasaba a todo el mundo y que era la muerte . En ese momento me pregunte : ¿ Por que me contaran esto ahora ? ¿ Que estará pasando ? Luego me explicaron que cuando la gente muere se va al cielo y nunca jamas vuelven . También me dijeron que a ese lugar al que vamos cuando morimos se fue mi querido abuelo . Me quede impactada y muy triste . Me abría gustado despedirme de el ; aunque solo fuese decirle que le quería . Ahora pienso que asta puede que este bien ahí arriba ; incluso mejor que aquí . Puede que me este viendo e incluso que este orgulloso de mi . Tanto como lo estoy yo de el por ser mi abuelo , mi amigo incondicional y una persona que me ampollaría escogiese lo que escogiese . Para mi no es solo mi abuelo , para mi también es un héroe.

No hay comentarios:
Publicar un comentario